Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Οι πνευματικοί άνθρωποι μιλούν με τα έργα τους.Λίτσα Δημητροπούλου.


 Πριν λίγες μέρες είχα ενημερωθεί για την παρουσίαση του εικονιζόμενου βιβλίου.Επιθυμούσα πολύ να παραστώ αλλά και να αποκτήσω το αναφερόμενο ποιητικό έργο, επειδή ένιωσα μια ιδιαίτερη έλξη από τον τίτλο και τη φωτογραφία στο εξώφυλλο. Για κάποιο λόγο αναγκάστηκα να απουσιάζω από την όμορφη εκδήλωση (όπως έμαθα από φίλους). Τη συγγραφέα δεν τη γνώριζα. Όπως κάνω πάντα, σκέφτηκα, ότι μετά τη μελέτη του βιβλίου θα επιδιώξω την επικοινωνία μαζί της. 
 
Η  μεγάλη έκπληξη με περίμενε σήμερα στην τελετή της κοπής της πίττας 2017, του  Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων και του Συνδέσμου Αμμοχωστιανών Ελλάδος. Στο τραπέζι που καθόμασταν ήρθε μια ευγενέστατη Κυρία, η οποία κρατούσε το προαναφερόμενο βιβλίο. Βλέποντάς το, ένιωσα πολύ μεγάλη χαρά.Γνωριστήκαμε με τη συγγραφέα!!!και ξεφυλλίζοντάς το, συνειδητοποίησα ότι έχουμε κοινή ιδιαίτερη πατρίδα, το Νομό Ηλείας. Τα συναισθήματά μου δεν περιγράφονται.

 Συμμετείχε στην ξεχωριστή εκδήλωση, με την απαγγελία ενός ποιήματός της, για το οποίο δεν βρίσκω λόγια που να μπορούν να το περιγράψουν.Η ποίηση δεν είναι εύκολος δρόμος....όταν οι λέξεις συνθέτουν στίχους, που μαγεύουν και σε ταξιδεύουν στις εποχές και στα γεγονότα...ο δρόμος δείχνει να κατακτάται.
Η ποιητική ικανότητα της κ. Δημητροπούλου,  είναι αντικειμενικά υψηλή, όπως στα υψηλότατα σκαλοπάτια της μόρφωσης ανήκει και το επίπεδό της, με πλουσιότατο βιογραφικό σπουδών και έργου. Εδώ θέλω για ακόμη μια φορά να τονίσω, την απλοϊκότητα της πλειοψηφίας των καλλιεργημένων ανθρώπων. Μιλήσαμε και περπατήσαμε στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου, που έσφυζε από κόσμο.Νιώσαμε όλοι πως γνωριζόμασταν από καιρό.
 Η ποιητική συλλογή της πολυβραβευμένης ποιήτριας, αποτελεί κόσμημα.Αξίζει να μελετηθεί.!!Λίτσα, καλοτάξιδο το βιβλίο σου.Και εις άλλα με υγεία!!Εύχομαι χαρά και δύναμη για το σπουδαίο έργο που επιτελείς  και ως εκπαιδευτικός. Νιώθω υπερηφάνεια που είσαι γέννημα του Νομού Ηλείας.
 Τελικά, οι πνευματικοί άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη επίδειξης, δεν είναι αλαζόνες, δεν ξεχωρίζουν λόγω έπαρσης!Μιλάνε με τα έργα τους και το γλυκό ανθρώπινο χαμόγελό τους!





4 σχόλια:

  1. Η Καλλιόπη είναι μια ποιήτρια που δεν κρίνεται αλλά επιβάλλεται με το κύρος του ποιητικού της έργου.Μια ποίηση δυνατή που θα μπορούσες να την παρομοιάσεις με ένα παζλ (puzzle) για μεγάλους.Μπορεί, σε ένα επιπόλαιο διάβασμα των ποιημάτων της, οι λέξεις να μοιάζουν ως "λίθοι, πλίνθοι , κέραμοι ατάκτως ερριμμένα, αλλά έτσι δεν είναι και τα παζλ; 'Οταν όμως καταφέρνεις και τα συνδέεις ξετυλίγονται από αυτά, εκπληκτικές εικόνες ομορφιάς.Με μια προσεκτική λοιπόν ματιά των ποιημάτων της Καλλιόπης ξεπηδούν έννοιες και νοήματα, σκέψεις και συμπεράσματα που προκαλούν ρίγος, προβληματισμό, θαυμασμό, αγαλλίαση και μας αφήνουν στο τέλος ενεούς και κεχηνότες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να είστε πάντα καλά. Τιμή μου, τα γραφόμενά σας.

      Διαγραφή
  2. Η ποίηση της κυρίας Δημητροπούλου είναι υπέρβαση σε μια ανώτερη πραγματικότητα. Συνδυάζει τον άρτιο χειρισμό των λέξεων με την άπλετη ευαισθησία ψυχής που την χαρακτηρίζει. Τόσο συμβολική και συγχρόνως περιγραφική στο «ένα ποίημα γεννιέται». Τόσο αισθαντική η ποίησή της για την πραγματική αγάπη. Ο χειρισμός της γλώσσας σε συνδυασμό με τον λυρισμό γεμίζει τον αναγνώστη αγαλλίαση «Ο Ικτίνος απλώνει τα αέρινα δάκτυλα / πυρώνει του Φειδία η σμίλη / στα αετώματα χαραγμένο / το υφάδι των μύθων ευωδιάζει». Το βιβλίο κλείνει με το υπέροχο παράπονο «Το χώμα είναι στέρφο».
    Όλο το βιβλίο στάζει «μελιστάλαχτη μούσα Καλλιόπη».
    Η μουσική που αναδύει το βιβλίο σου απ’ τις ευαίσθητες χορδές τις ψυχής σου, Λίτσα, πάλει τις χορδές κάθε ευαίσθητου αναγνώστη.
    Σε ευχαριστούμε
    Αντιγόνη & Λευτέρης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σας εύχομαι όλα τα καλά στη ζωή σας. Είναι αδύνατο να μην συμφωνήσω με όλα όσα αναφέρετε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή