Παρασκευή, 29 Απριλίου 2016

Μετά τον Γολγοθά έρχεται η Ανάσταση και ακολουθεί το Πάσχα!!

Μεγάλο Σάββατο!!σε λίγες ώρες οι καμπάνες θα σημάνουν χαρούμενα!!θα ακουστεί σ όλη τη γη ,πως ο θάνατος νικήθηκε.Η Ανάσταση είναι αλήθεια!!Το βράδυ με τις λαμπάδες να φεγγοβολούν θα ψάλουμε όλοι μαζί το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ και την επομένη η χαρούμενη Κυριακή του Πάσχα.

Πάσχα κατά τις πηγές   είναι η μεγάλη γιορτή του Ιουδαισμού  και του Χριστιανισμού. Το Εβραικό Πάσχα ταυτίζεται με την ανάμνηση της εξόδου, που ελευθέρωσε τους Εβραίους από την αιγυπτιακή δουλεία.Αργότερα καθιερώθηκε ως εορτασμός από τους Χριστιανούς αναφορικά με 
τον θυσιαστικό θάνατο και την ανάσταση του Ιησού. Πάσχα σημαίνει πέρασμα.Το Πάσχα είναι κινητή εορτή.Εορτάζεται την πρώτη πανσέληνο που ακολουθεί την εαρινή ισημερία της 21ης Μαρτίου.Ο αμνός που έχει την τιμητική του συμβολίζει τον Ιησού,αφού έτσι τον είχε παρομοιάσει ο Ιωάννης ο Βαπτιστής.Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί γίνεται η πρώτη Ανάσταση και με το πρώτο χτύπημα των καμπάνων κατά τα έθιμα σπάζουμε ένα πιάτο στην αυλή ή τα κανάτια πετώντας τα από τα μπαλκόνια στην Κέρκυρα. Οι νοικοκυρές ετοιμάζουν τη μαγειρίτσα και το βράδυ γίνεται η ακολουθία της Ανάστασης.


   Το Πάσχα συνηθίζεται να τρώμε αρνί στη σούβλα ή στο φούρνο για τον οποίο υπάρχουν υπέροχες συνταγές. Το απόγευμα γίνεται ο εσπερινός της αγάπης όπου το ευαγγέλιο ψάλλεται σε πολλές γλώσσες συμβολίζοντας την αγάπη προς όλους.Εκτός των τελετουργικών βημάτων και των γνωστών εθίμων του τσουγκρίσματος και των φαγητών υπάρχουν πάρα πολλά άλλα, όπως το κάκιστο έθιμο των κροτίδων και βεγγαλικών,αγνοώντας τον κίνδυνο για ατυχήματα.


 

 
Η νηστεία λήγει το βράδυ μετά την Ανάσταση.Με τον αδερφό μου όταν είμαστε παιδιά..από την πρώτη Ανάσταση πηγαίναμε κρυφά από τη μάνα μας...και της τρώγαμε τα μισά αυγά. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ,με υγεία,χαρά και πνευματική ανάταση.
 







 




 

 

Ω!Γλυκύ μου έαρ,Γλυκύτατό μου τέκνο...

Μεγάλη Παρασκευή,θλίψη πολύ. Μεγάλη Παρασκευή,ο Χριστός στο καρφί. Η κορύφωση του Θείου Δράματος,ο εμπαιγμός,το ακάνθινο στεφάνι...τα δάκρυα της Παναγίας.Το οργανωμένο έγκλημα της προδοσίας. Μεγάλη Παρασκευή η μέρα του μεγάλου πένθους.Μία εκ των σπουδαιοτέρων αργιών.Η αυστηρότερη νηστεία.Στον τόπο του Γολγοθά και κάτω από τον Σταυρό, οι κηλίδες από το αίμα Του....έγιναν παπαρούνες και γέμισαν τη γη.. Οι ναοί έως τις 11 το πρωί τελούν την ακολουθία των Μεγάλων Ωρών.Με το τέλος ακολουθεί η Αποκαθήλωση.Ο ιερέας τυλίγει σε άσπρο σεντόνι το πληγωμένο σώμα του Ιησού, που παίρνει από τον Σταυρό όπου ξενύχτησε και μετά από περιφορά εντός του ναού το τοποθετεί στον Επιτάφιο.Οι επιτάφιοι παλιά στολίζονταν από κορίτσια με έναν ιδιαίτετο τρόπο.Περνούσαν σε βελόνα με κλωστή άνθη βιολέτας και λεμονιάς.Ακόμη χρησιμοποιούσαν τριαντάφυλλα,κρίνα της Παναγίας και άλλα ανοιξιάτικα λουλούδια.Σε πολλές περιοχές ακόμη ο στολισμός πραγματοποιείται με τον παραδοσιακό τρόπο.Οι γυναίκες έψελναν το τραγούδι της Παναγίας. Από την ώρα της Αποκαθήλωσης και μετά,ο κόσμος περνάει και προσκυνάει τον Επιτάφιο.Συνηθίζεται τα μικρά παιδιά να περνούν κάτω από τον Επιτάφιο σε σχήμα σταυρού για ευλογία.Το βράδυ από τους ναούς,τελείται η έξοδος του Επιταφίου που είναι λιτανεία, στην οποία ψέλνονται τα εγκώμια.Οι στίχοι των εγκωμίων εκφράζουν τόσα συναισθήματα...που σπάνια οι άνθρωποι δεν δακρύζουν.Συνήθως την περιφορά ακολουθούν κορίτσια ντυμένα μοιροφόρες.Με το τέλος της περιφοράς,την επάνοδο των Επιταφίων στους ναούς σε πολλά μέρη τα λουλούδια του Επιταφίου,μοιράζονται στους πιστούς ως ευλογία.Αλλού πάλι τα μοιράζουν το βράδυ της Ανάστασης ή και ακόμη και την Πεντηκοστή.Τα έθιμα της Μεγάλης Παρασκευής ανά την Ορθοδοξία είναι πάρα πολλά.Γραφική εικόνα με ιδιαίτερο δέος αποτελεί στα νησιά,η περιφορά του Επιταφίου που τον οδηγούν στη θάλασσα για ευλογία των νερών. ΚΑΛΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ!Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ.

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2016

Μεγάλη Πέμπτη, ο Χριστός ευρέθη.

Μεγάλη Πέφτη, δάκρυο πέφτει.
Μεγάλη Πέμπτη ο Χριστός ευρέθη.

 Η Μεγάλη Πέμπτη ...η ημέρα που ο Χριστός έπλυνε τα πόδια των  Αποστόλων, δείχνοντας  πως δεν πρέπει στη ζωή μας να επιζητούμε τα πρωτεία. Μυστικός Δείπνος...Η μεγάλη προδοσία που ήταν ήδη σχεδιασμένη...κι Αυτός τους μιλούσε για αγάπη..Τον συνέλαβαν και τον παρέδωσαν...



























πολυτκιον
χος πλ. δ'.
τε ο νδοξοι Μαθηταν τ νιπτρι το Δεπνου φωτζοντο, ττε οδας
  δυσσεβς, φιλαργυραν νοσσας σκοτζετο, κα νμοις κριτας, 
σ τν δκαιον Κριτν παραδδωσι.
 Βλπε χρημτων ραστ, τν δι τατα γχν χρησμενον, φεγε κρεστον 
ψυχν τν Διδασκλ τοιατα τολμσασαν.
 Την ιερή αυτή ημέρα, στους ναούς μας ακούγονται τα Δώδεκα Ευαγγέλια που περιγράφουν 
την πορεία του Ιησού προς τον Γολγοθά. Την ανθρώπινη αδυναμία και την αγάπη 
για το χρήμα.
Τα βασανιστήρια που υπέστη ο Χριστόν και την Σταύρωση. Δεν υπάρχει πιστός που δεν ανατριχιάζειστην ενθύμηση αυτού του γεγονότος.
Ανάμεσα στο 5ο και το 6ο Ευαγγέλιο ψάλλεται το αντίφωνο 
«Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…» και ο Εσταυρωμένος λιτανεύεται από τους ιερείς. 
Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται 
ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις. 
Ράπισμα κατεδέξατο, 
ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη, 
ο Νυμφίος της Εκκλησίας. 
Λόγχη εκεντήθη, ο Υιός της Παρθένου. 
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.
Είναι η στιγμή, περίπου στις 9 το βράδυ, όπου σε όλες τις εκκλησίες της χώρας 
θα σβήσουν τα φώτα. Η πομπή της σταύρωσης υπό το αμυδρό φως των κεριών 
θα κινηθεί με αργό και σταθερό ρυθμό προς το κέντρο των ναών, διαπερνώντας
το πλήθος των πιστών. Το Θείο πάθος σχεδόν κορυφώνεται…
Τα 12 Ευαγγέλια της Μεγάλης Πέμπτης συγκροτούνται κυρίως από περικοπές
των Ευαγγελίων του Ιωάννη και του Ματθαίου.
«Αγαπάτε Αλλήλους». ...«Πριν αλέκτορα φωνήσαι, τρις απαρνήση με» λίγα
από τα λόγια που ακούγονται.
ΕΘΙΜΑ
Στις εκκλησίες, όλο το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης μέχρι το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής,
παραμένουν κυρίως γυναίκες οι οποίες «μοιρολογούν», ψάλλοντας ύμνους, τον Χριστό. Το θυμάμαι σαν
όνειρο από παιδί αυτό το μέρος του εθίμου.
Σε πολλά μέρη, προετοιμάζουν τον στολισμό του Επιταφίου κατά την διάρκεια της νύχτας αυτής.

Στα σπίτια των Χριστιανών, την Μεγάλη Πέμπτη, βάφονται τα κόκκινα αυγά και για αυτό το λόγο
η Μεγάλη Πέμπτη λέγεται και Κόκκινη Πέμπτη.Σε κάποιες περιοχές της Πατρίδας μας
οι Χριστιανοί κρεμούν στα παράθυρα των σπιτιών τους,
 κόκκινα πανιά.
Με το καλό να βιώσουμε την ενθύμηση του γεγονότος της Σταύρωσης...
το Θείο Δράμα φτάνει στο αποκορύφωμά του.
 

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1941 Η ΠΙΚΡΑΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ

Ημέρες του Πάσχα του 1941, ο τρόμος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου είναι σκορπισμένος παντού. Πάσχα και αντί για το γλυκό ήχο από τις καμπάνες με τον αναστάσιμο ήχο...η ατμόσφαιρα βαραίνει από τα στούκας των κατακτητών σε πολλά μέρη της Χώρας μας..Πάσχα της προδοσίας του λαού από τους τότε κυβερνώντες.

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Στην συμβολή των λεωφόρων Κηφισίας και Αλεξάνδρας, στο καφενείο "Λουξ" ή "Παρθενών" που είναι το σημερινό κτίριο της Κηφισίας με αριθμό 6, η πόλη από  Επιτροπή των Αρχών παραδίδεται στον επικεφαλής της Βέρμαχτ  Γερμανό Χέρμαν φον Σέφεν.
Πρόκειται για μια καταραμένη Κυριακή, μαύρα τα συναισθήματα, πονεμένες οι καρδιές και τα λόγια, ματωμένα τα γεγονότα. Ο Τσιτσάνης εμπνέεται την "Συννεφιασμένη Κυριακή" που γράφτηκε περίπου μετά από δυο χρόνια.
Η Πηνελόπη Δέλτα προβαίνει στην θλιβερή πράξη της αυτοκτονίας περίπου στις 10 το πρωί όταν η Γερμανική σημαία υψωνόταν στην Ακρόπολη..για να αφήσει την πνοή της στις 2 Μαΐου του 1941. Το μικρό σημείωμα που άφησε έγραφε "Στον κόσμο υπάρχουν πράγματα, ιδέες, αρχές, ιδανικά, πίστες που βαραίνουν περισσότερο από την ζωή". Η κηδεία της έγινε με μια σεμνή τελετή στον κήπο του σπιτιού της που τελέστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο. Ο τάφος της έγραφε ΣΙΩΠΗ..
Ο Ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών μέσω του εκφωνητή του Κώστα Σταυρόπουλου ανακοινώνει: "Έλληνες, ύστερα από λίγα λεπτά ο ραδιοφωνικός σταθμός δεν θα είναι ελληνικός.. αδέρφια ψηλά τις καρδιές..".
Ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, αρνήθηκε το αίτημα του τότε Δημάρχου Αθηναίων να τελέσει δοξολογία στην μητρόπολη για την άφιξη των Γερμανών και φυσικά η δοξολογία δεν τελέστηκε. Ένα βήμα αντίστασης θα το ονόμαζα.
Εκείνο το πρωί της 27 Απριλίου 1941 οι κάτοικοι της πόλεως των Αθηνών ήταν κλεισμένοι στα σπίτια τους και όπως γνωρίζω από συγγενείς μου που κατοικούσαν στην Πρωτεύουσα, όχι τόσο γιατί φοβόντουσαν όσο για να δηλώσουν την αντιπάθειά τους στον κατακτητή.
ΑΚΡΟΠΟΛΗ
Εκείνο το κυριακάτικο, συννεφιασμένο πρωινό οι Ναζί όδευαν προς την Ακρόπολη για να υψώσουν την σημαία τους, ως επιβεβαίωση της εδραίωσής τους. Όταν ανέβηκαν στο σημείο που κυμάτιζε η γαλανόλευκη, βρήκαν τον εύζωνα, φρουρό Κωνσταντίνο Κουκίδη, ένα νέο παιδί που η φλόγα της φιλοπατρίας  μέσα του ήταν αναμμένη ,που καμάρωνε για τον τόπο του, θλιβόταν για την προδοσία αυτού, ονειρευόταν την ελεύθερη Ελλάδα. Τον διέταξαν με το θράσος που τους χαρακτήριζε να προχωρήσει στην υποστολή της ελληνική σημαίας, να τους την παραδώσει και να υψώσει τη γερμανική. Ο νεαρός Στρατιώτης με τα μάτια βουρκωμένα, με το βλέμμα βουβό και την ψυχή του να χτυπάει ελληνικά, κατέβασε τη σημαία μας και άρχισε να τυλίγεται μ' αυτήν τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο....έτσι έκανε το μοιραίο άλμα και στο σημείο που έπεσε, πριν λίγα χρόνια στήθηκε το μνημείο του. Πολλοί από το ανθελληνικό κατ' εμέ ρεύμα, προσπαθούν να  παρουσιάσουν ως μύθο αυτό το γεγονός. Ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, αναφέρει στα απομνημονεύματά του: " O Έλλην φρουρός της Ελληνικής Σημαίας επί της Ακροπόλεως, μη θελήσας να παραστή μάρτυς του θλιβερού θεάματος της αναρτήσεως της εχθρικής σημαίας, ώρμησεν εκ της Ακροπόλεως κρημνισθείς και εφονεύθη. Εκάθησα στο γραφείον μου περίλυπος μέχρι θανάτων και δακρύων...".
Στις 9 Ιουνίου 1941 η βρετανική εφημερίδα "Daiy Mail"  δημοσιεύει ένα άρθρο με τίτλο "Greek carries his flag to the death"  (Ένας  Έλληνας φέρει τη σημαία του έως το θάνατο".
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Cambridge, Νίκολας Χάμοντ, ο οποίος ήταν αξιωματικός Ειδικών Επιχειρήσεων Καϊρου στην Ελλάδα, περιγράφει εκείνη την ημέρα και το γεγονός.
ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ

Μεγάλη Τετάρτη ...άλλη μια μέρα της Αγίας Εβδομάδας...η πόρνη που ζήτησε συγχώρεση και ο Χριστός την προστάτευσε. Ο Ιούδας που συνάντησε τους Αρχιερείς...και έλαβε την υπόσχεση των τριάντα αργυρίων για να προδώσει τον Ιησού. Πόσοι από εμάς σήμερα δεν συναντάμε αυτές τις συμπεριφορές;Το Μυστήριο του Μεγάλου Ευχελαίου που τελείται στους Ναούς μας!

 





Συνταγές και Παράδοση από τη Φεβρωνία: ΚΕΙΚ  ΜΕ ΚΑΡΟΤΟ Ένα ποτήρι λάδι αραβοσιτέλαιοΈνα ...

Συνταγές και Παράδοση από τη Φεβρωνία: ΚΕΙΚ  ΜΕ ΚΑΡΟΤΟ Ένα ποτήρι λάδι αραβοσιτέλαιο
Ένα ...
: ΚΕΙΚ  ΜΕ ΚΑΡΟΤΟ   Ένα ποτήρι λάδι αραβοσιτέλαιο Ένα φλυτζάνι του τσαγιού ζάχαρη Ένα φλυτζάνι του τσαγιού  καρότα τριμμένα στον ψιλό τ...

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Μεγάλη Τρίτη.

Μεγάλη Τρίτη, μεγάλη κρίση.
Μεγάλη Τρίτη, ο Χριστός εκρύφθη.


Μεγάλη Εβδομάδα, οι ημέρες που οι σκέψεις μας περιτριγυρίζουν στον άνθρωπο ο οποίος παρασύρθηκε από την ματαιοδοξία και την αφροσύνη. Σε όσους θέλουν να λέγονται χριστιανοί και είναι υποκριτές. Στον άνθρωπο που δηλώνει άθεος αλλά προσκυνάει στην ύλη και θυσιάζει ό,τι ηθικό στο βωμό του χρήματος.

Μεγάλη Τρίτη, άλλο ένα βήμα προς τον Τόπο του Μαρτυρίου.. Την ημέρα αυτή γινόμαστε κοινωνοί δύο σπουδαίων παραβολών. Η μία είναι των Δέκα Παρθένων από την οποία διδασκόμαστε πως πρέπει να έχουμε ενεργή την πίστη μας, την προνοητικότητά μας, τη φιλανθρωπία και όλες τις αρετές. Σύμφωνα με την παραβολή, δέκα παρθένες κρατώντας τα λυχναράκια τους, πήγαν ένα βράδυ να υποδεχθούν τον Νυμφίο. Οι πέντε από αυτές είχαν φροντίσει να έχουν παραπάνω λάδι. Ο Νυμφίος αργούσε να έρθει και οι Δέκα κοπέλες αποκοιμήθηκαν μέχρι που πετάχτηκαν από μια φωνή που έλεγε: " Iδού ο Νυμφίος έρχεται εν τω μέσω της νυκτός". Έτρεξαν και οι δέκα με χαρά να δουν τον Νυμφίο. Τα λυχνάρια είχαν σβήσει, αλλά οι πέντε που είχαν προνοήσει τον συνάντησαν ενώ οι πέντε , οι λεγόμενες Μωρές, έχασαν αυτή την ευκαιρία. Σύμφωνα με την Ορθοδοξία όποιος φροντίσει για την ψυχή του από πριν θα κερδίσει τη βασιλεία των Ουρανών. Αλλά και στην καθημερινότητα συνεχώς βρισκόμαστε μπροστά στα πλεονεκτήματα της προνοητικότητας.

     Η δεύτερη παραβολή είναι αυτή των Ταλάντων από την οποία διδασκόμαστε να είμαστε εργατικοί, προκομένοι και πως πρέπει να ενισχύουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα, καλλιεργώντας τα.  Κάποτε ζούσε ένας άρχοντας που θα πήγαινε ένα ταξίδι σε μακρινό τόπο. Πριν αναχωρήσει έδωσε λίγα τάλαντα δηλ. χρήματα, στους τρεις υπηρέτες του. Στον πρώτο έδωσε πέντε τάλαντα, στον δεύτερο έδωσε δύο τάλαντα και στον τρίτο ένα τάλαντο. Αφού επέστρεψε από το ταξίδι του ο άρχοντας, κάλεσε τους υπηρέτες του και τους ρώτησε τι έκαναν με τα χρήματα που τους έδωσε.
Ο πρώτος εργάστηκε σκληρά και διπλασίασε το ποσόν. Ο δεύτερος κι αυτός κατά τον ίδιο τρόπο διπλασίασε τα χρήματά του. Ο τρίτος όσο απουσίαζε το αφεντικό του, καθόταν και δεν εργάστηκε καθόλου. Παρόλο που δε δούλευε , ένιωθε και αδικημένος γιατί είχε πάρει μόνο ένα τάλαντο.
Επέστρεψε το ένα τάλαντο στον άρχοντα και τον κατηγόρησε για την αδικία που είχε υποστεί.Τότε ο άρχοντας πήρε αυτό το τάλαντο και το έδωσε στον πρώτο μαζί με τα άλλα δέκα.
     Την ιερή αυτή ημέρα ψάλλεται το τροπάριο της Κασσιανής που αποτελεί έναν από τους ωραιότερους ύμνους, ο οποίος γράφτηκε από μια μοναχή της Εποχής του Βυζαντίου, την Κασσιανή.
Είναι τα λόγια που περιγράφουν τέλεια το νόημα της μετάνοιας!

" Τον Νυμφώνα Σου βλέπω ..." Σωτήρης Δογάνης


Σάββατο, 23 Απριλίου 2016

Μεγάλη Δευτέρα, μεγάλη μέρα.

Μεγάλη Δευτέρα, μεγάλη μέρα.
Μεγάλη Δευτέρα, μεγάλη μαχαίρα.


Η Αγία Εβδομάδα, η Μεγάλη Εβδομάδα, η Εβδομάδα των Παθών, οι μέρες της πνευματικής μας προσήλωσης...
Η φύση ολάνθιστη καρτερά την Αγία Ανάσταση. Οι τριανταφυλλιές , οι πασχαλιές, οι λεβάντες, οι βιολέτες, τα πολύχρωμα κρίνα, οι γαρυφαλλιές, οι ακακίες, οι παπαρούνες, οι μπουκαμβίλιες, όλα τα ανθοφόρα φυτά φορτωμένα με τα λουλούδια τους, μαρτυρούν την αναγέννηση της άνοιξης. Η φύση είναι έτοιμη να δεχτεί την Ανάσταση αφού πορευτούμε προς τον Γολγοθά. Το Πάσχα είναι ίσως η γιορτή της Χριστιανοσύνης με το απέραντο νόημα...Είναι η σχέση της ζωής και του θανάτου, είναι η αιωνιότητα της ψυχής, είναι η πάταξη της αδικίας που πλανιέται παντού και πάντοτε όσο υπάρχει συμφέρον. Είναι ο βαθύς συναισθηματισμός των προσωπικών φορτίων που κουβαλάει ο καθένας μας! Είναι που πέφτουμε και πάλι σηκωνόμαστε...είναι οι απείρου κάλλους στίχοι που ακούγονται από απόψε το βράδυ!!

Η Μεγάλη Δευτέρα είναι μια μέρα που στη θύμησή μας έρχεται ο Ιωσήφ, ο αγαπητός γιος του Ιακώβ, που πουλήθηκε από τα αδέρφια του σε εμπόρους στην Αίγυπτο. Ο Ιωσήφ οδήγησε τους Ισραηλίτες  στην Αίγυπτο οι οποίοι έμειναν αιχμαλωτισμένοι μέχρι που ο Μωυσής τους έφερε στη Γη Χαναάν, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη. Η Μεγάλη Δευτέρα είναι αφιερωμένη στη ζωή των Ισραηλιτών. Συμβολίζει την Εβραϊκή Συναγωγή. Σήμερα στο Πάσχα των Εβραίων, γιορτάζετε το πέρασμα του Αγγέλου, ο οποίος στάλθηκε από τον Θεό για να θανατώσει τα πρωτότοκα παιδιά των Αιγυπτίων, δίχως να πειράξει τα παιδιά των Ισραηλιτών που οι πόρτες των σπιτιών ήταν σημαδεμένες με αίμα αρνιού. Η λειτουργία της προαναφερόμενης ημέρας, συμπεριλαμβάνει την παραβολή της καταραμένης συκιάς, που από την κατάρα του Ιησού ξεράθηκε, όπως αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου.
Πολλοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί που για διάφορους λόγους δεν κάνουν νηστεία από την αρχή της Σαρακοστής, νηστεύουν την Μεγάλη Εβδομάδα. Παλιότερα , επικρατούσε η άποψη πως πιάνει η ευχή όποιου νηστεύει. Έτσι οι κοπέλες νήστευαν αυστηρά κατά την Εβδομάδα των Παθών ώστε στο τέλος να βρουν γαμπρό.
Με φωτογραφικό υλικό που μου έστειλε η φίλη μου η Πόπη από τα Γιάννενα και την Αγία Μαρίνα Πωγωνίου, σας εύχομαι καλή Μεγάλη Εβδομάδα με όσο το δυνατόν περισσότερη πνευματική προσήλωση και κάθαρση των λαθών και των παθών μας!!  





Κυριακή των Βαίων η αρχή του Πάθους.


Φτάνουμε στην αρχή του Θείου Δράματος.



Η Κυριακή των Βαίων ή των Βαγιών  ονομάζεται η Κυριακή πριν από το Πάσχα και σηματοδοτεί την έναρξη της Μεγάλης Εβδομάδας. Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε την πανηγυρική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, όπου πήγαινε ερχόμενος από τη Βηθανία. Στην είσοδο της πόλης ο Χριστός, έστειλε δυο μαθητές του  να του φέρουν ένα γαϊδουράκι ώστε να καθίσει επάνω του και να μπει στην πόλη. Οι άνθρωποι όταν άκουσαν πως έρχεται ο Ιησούς έτρεξαν και βρήκαν βάγια από φοίνικες για να τον υποδεχτούν. Κάποιοι έκοβαν φύλλα ή κλαδιά και έστρωναν το δρόμο που θα περνούσε. Όλοι μαζί όταν εμφανίστηκε ο Κύριος έλεγαν με θριαμβευτικό τόνο στη φωνή τους " Ωσαννά ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ". Η υποδοχή ήταν με τιμές και δόξα. Ο Ιησούς δεν εστίαζε στην πρόσκαιρη δόξα και σε όλα τα  φαινόμενα που συγκινούνταν οι ματαιόδοξοι. Έβλεπε το μακρύ δρόμο του Γολγοθά και προχωρούσε στην Ανάσταση...που είναι η μεγάλη προσμονή των Ορθοδόξων. Ήξερε πως η θριαμβευτική είσοδος σήμαινε την αρχή του μαρτυρίου του. Κατά τα έθιμά μας αυτή την Κυριακή οι ναοί στολίζονται με βάγια εις ανάμνηση του τρανού γεγονότος καθώς επίσης μοιράζονται στους πιστούς βάγια και σταυροί. Τα βάγια αυτά μεταφέρουν την ευλογία, την καρποφορία, απομακρύνουν κάθε κακό, και έτσι στολίζουν το σπίτι, τα περιβόλια, το εικονοστάσι, σταυρώνουν τα παιδιά ώστε να μην τα πιάνει το κακό το μάτι. Διαβάζοντας ένα βιβλίο παλιών εκδόσεων σχετικά με τα έθιμα της Κυριακής σημείωσα κάτι κοινό που γινόταν στην Ανατολική Ρωμυλία και σε κάποιες περιοχές στη Χώρα μας. Τα κορίτσια με τα βάγια έφτιαχναν στεφάνια που τα έδεναν με κόκκινη κλωστή και τραγουδώντας τα πέταγαν στο ρέμα ή στη θάλασσα.
Την Κυριακή των Βαίων  κατά την παράδοση τρώμα ψάρι , ας είναι περίοδος νηστείας. Υπάρχει και τραγούδι ανάλογο: Bάγια βάγια των βαγιών
                               τρώνε ψάρι και κολιό,
                               κι ως την άλλη Κυριακή
                               με το κόκκινο αυγό.
 
 
 
 

Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016

Το ταξίδι των προπασχαλινών αναμνήσεων.

 
Πασχαλινή περίοδος και το ταξίδι του νου, γυρίζει περίπου 38 χρόνια πίσω. Στα αξέχαστα παιδικά μου χρόνια στην Ανδραβίδα. Οι γονείς, μας είχαν μάθει ότι λόγω των εορτών κάθε περίοδος μες στο χρόνο  έχει τα δικά της έθιμα, απαιτεί τις δικές της προετοιμασίες, όλα αυτά που έδιναν και δίνουν χρώμα στη ζωή, για όσους βέβαια τα ακολουθούν.
Το Πάσχα ήταν και είναι συνδεδεμένο με τον αποχαιρετισμό του χειμώνα και την υποδοχή της άνοιξης, της μελιτοφόρας νύφης. Κάθε χρόνο είχαμε δυο χελιδονοφωλιές και παρατηρούσα το μεγαλείο της λεπτομέρειας με το οποίο συντόνιζε τη ζωή της οι φτερωτή οικογένεια. Η αυλή πλημμυρισμένη στα χρώματα και στα αρώματα, αρμπαρόριζες, μέντες, λεβάντες, ρίγανη, τριανταφυλλιές, γαρυφαλλιές , η βυσσινιά, οι πορτοκαλιές, οι λεμονιές συνέθεταν μαζί με τα χαμομήλια το μαγικό ανοιξιάτικο χαλί. 
Με την έλευση της Καθαράς Δευτέρας ήταν έτοιμα τα σχέδια για τις ετοιμασίες του νοικοκυριού καθώς επίσης  ξέραμε και το κατσικάκι -θύμα.... Μια εικόνα έρχεται κάθε τέτοια εποχή ολοζώντανη στο νου μου, ήταν αργά το Πάσχα δηλαδή Μάιο ...και τέτοιες ημέρες στην εξοχή μας έτρεχαν δώδεκα κατσικάκια παίζοντας και χοροπηδώντας. Είχαμε τρεις κατσίκες που γέννησαν από τέσσερα. Θεέ μου! δεν μπορώ να αποτυπώσω εκείνη την εικόνα με κανέναν τρόπο. Έντεκα κατάλευκα χαριτωμένα τετραποδάκια και ένα με μαυριδερές αποχρώσεις, χοροπηδούσαν ευτυχισμένα μες στις παπαρούνες, τους μάηδες , τα χαμομήλια μη δίνοντας σημασία στο άλογο και τις κότες.


 Η Μάνα  μου μάζευε  τ' αυγά που γεννούσαν οι κότες καθημερινά και τα έβαζε σ' ένα ταψί κάτω από την ντουλάπα σε σκοτεινό και δροσερό μέρος, ώστε να μην αλλοιωθούν και την Μεγάλη Πέμπτη να βαφτούν.  Κατόπιν συνεννόησης με τον Πατέρα μου , ειδοποιούσαν τον χασάπη για τη μέρα και ώρα που θα ερχόταν να σφάξει το κατσίκι. Είχαν επικοινωνήσει με τους συγγενείς στην Αθήνα, ώστε να γνωρίζουν αν θα έρθουν για Πάσχα και πόσοι, ώστε να οργανώσουν την φιλοξενία. Αν και φτωχικό το σπίτι μας, είχε τόση ζεστασιά και αρχοντιά!Τα άσπρα σεντόνια, οι πετσέτες και οι χειροποίητες πλεκτές κουβέρτες περίμεναν στο μπαούλο την κατάλληλη μέρα που θα έβγαιναν στον ήλιο, ώστε να ετοιμαστούν για τους φιλοξενούμενους. Η Μάνα μου έκοβε κάλλους, τα μεγάλα άσπρα κρίνα που ανθίζουν τέτοια εποχή,από της γιαγιάς  την αυλή, από τον κήπο μας βιολέτες και τριαντάφυλλα ώστε τα βάζα να είναι γεμάτα και να μοσχοβολάει το σπίτι.
Η καθαριότητα με το ύφος της ανανέωσης ήταν απαραίτητη τέτοιες ημέρες, γιατί το απαιτούσε η Λαμπρή αλλά και η αναγεννησιακή εποχή της άνοιξης. Το σπουδαιότερο υλικό των ημερών ακόμη και σήμερα ήταν ο ασβέστης. Όλη η γειτονιά άσπριζε τα δέντρα για απολύμανση , άσπριζε τα πεζοδρόμια, άσπριζαν ότι μπορούσαν και η μυρωδιά της καθαριότητας πραγματικά ήταν το σήμα κατατεθέν πως έρχεται το Πάσχα.Εκτός της καθαριότητας και της ανανέωσης, του προγράμματος για τα κουλούρια και τα τσουρέκια, την τιμητική τους την είχαν και τα μικρά παιδιά.Την εβδομάδα των Βαίων περνούσε ο νουνός ή η νουνά μου και μου έδιναν το δώρο μου.  Είχα πάντα καινούργια  άσπρα και κόκκινα λουστρίνι παπουτσάκια που δεν τα ξεχνάω όσα χρόνια κι αν περάσουν. Επίσης φουστάνι με μαργαρίτες και κορδέλες. Τα πασχαλινά αυγά που ήταν σοκολατένια τα τσάκιζα στην κυριολεξία και εκείνα από πλαστικό, ξύλο  ή χαρτόνι  τα κρατούσα. . κάποια τα έχω ακόμη. Στην αυλή μας είχαμε μια μεγάλη βαγιά και ερχόντουσαν  εκ μέρους της εκκλησίας να κόψουν φύλλα για την Κυριακή των Βαίων.

Όλα τα παραπάνω εις ανάμνηση των αξέχαστων χρόνων και εις μνήμην των λατρεμένων μου γονιών γιατί εκτός των τόσων καλών που μου δίδαξαν, μου έμαθαν πως κάθε βήμα στην Ορθοδοξία είναι κι μια γιορτή, πως κάθε γιορτή ακολουθείται από μια πληθώρα εθίμων τα οποία χρωματίζουν τη ζωή μας. Με μύησαν στην ουσία της πίστης και της παράδοσης χωρίς κανένα ίχνος της θρησκοληπτικής και υποκριτικής αντίληψης.
Με το καλό να συμπορευτούμε έως το Γολγοθά, με χαρά να ζήσουμε και φέτος τη λάμψη της Ανάστασης.













 

Τρίτη, 19 Απριλίου 2016

Η ιστορία επαναλαμβάνεται; Σκέψεις του Φώτη Κόντογλου




Σκέψεις που αποτυπώθηκαν περίπου 70 χρόνια πριν...και επιβεβαιώνονται έως τις μέρες μας...


ΧΩΡΙΣ  ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ (από το Ευλογημένο Καταφύγιο)

Η Ελλάδα δεν βγάζει μανιτάρια και ζαμπόνια και τυριά βρώμικα. Η Ελλάδα γεννά Ομήρους, Ησιόδους,Αισχύλους,Πίνδαρους,Πολύκλειτους,Ικτίνους,Χρυσοστόμους,Βασιλείους,Ανθέμιους,
Πανσέληνους,Φερραίους,ποιητές των δροσερών βουνών, Παπαδιαμάντηδες, ανθρώπους που μοσκοβολάνε σαν το τίμιο ξύλο.

Όταν ένιωσε πως έχασε την ιδιαίτερη πατρίδα του , το Αϊβαλί

"Βγάζουμε την Ελλάδα στο σφυρί και την πουλάμε όσο όσο, όπου γυρνάνε και παζαρεύουν με φράγκα, μάρκα ή δολάριο στο Γιουσουρούμ της ελληνικής πραμάτειάς μας".


ΠΕΡΙ  ΞΕΝΟΜΑΝΙΑΣ

"δεν έχουμε πάρει χαμπάρι τι αξίζουν τα δικά μας και πετάμε τα διαμάντια που κληρονομήσαμε απ' τους πατεράδες για να στολιστούμε με τις χάντρες που βάζουν στα άλογα, φτάνει να είναι καμωμένες σε κάποιο εργοστάσιο της Ευρώπης".

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ  ΞΕΝΟΔΟΥΛΕΙΑ

" κακόμοιρη Ελλάδα, άλλες φορές μόρφωνες τον κόσμο και έκανες παιδιά σου τους ξένους, μα τώρα έμεινες άκληρη γιατί και τα δικά σου παιδιά δεν θέλουν να σε ξέρουν".

ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΕΝΟΜΑΝΙΑ

Η ξενομανία είναι η πιο παλιά αρρώστιά μας. Το 'λεγε ο Παυσανίας. Οι Έλληνες θαυμάζουν πάντα τα ξένα πράγματα πιο πολύ απ' τα δικά τους.
 
 
 


Ίσως τα γραφόμενα μας προβληματίσουν και μας αφυπνίσουν.
Οι φωτογραφίες ανήκουν στην προσωπική μου συλλογή.

Δευτέρα, 18 Απριλίου 2016

Σκόρπιες σκέψεις για δημιουργική γραφή.

Σκόρπιες σκέψεις για δημιουργική γραφή!!


Πριν τη δημιουργία...χρειάζεται η  έμπνευση. Απαραίτητη προϋπόθεση που ακολουθεί την έμπνευση είναι το έναυσμα για τη δημιουργία. Κάποια κατάσταση πάντα πυροδοτεί τον συγγραφέα, τον ποιητή, τον δημιουργό γενικότερα. Μια αμυδρά έμφυτη γλυκύτητα θα ονόμαζα αυτό το χάρισμα. Ο δημιουργός της πένας δε σταματάει να ταξιδεύει σε γεγονότα της ζωής του, να στέκεται σε μια εικόνα, σε μια στιγμή, σ' ένα περιστατικό. Όλα αυτά εισέρχονται στο μαγικό μπαούλο του. Κλειδώνονται και όταν η νεράιδα της γραφής θελήσει , το μπαούλο ξεκλειδώνεται, βγαίνουν οι εικόνες, τρέχουν στο γραφείο, ξεπετάγονται οι σκέψεις και η πένα ξεκινάει. Κάπως έτσι είναι η αρχή. Η συνέχεια ακολουθεί τα γεγονότα που μοιάζουν σαν τη μεθυστική πλοκή των παραμυθιών. Γράφεις, διαβάζεις, σβήνεις και ξανά από την αρχή. Ακούς τον ήχο από τα χαρτιά που σκίζεις και νιώθεις  πως είναι ο ήχος που κάνουν τα ξερά πλατανόφυλλα όταν τα μετακινεί ο αέρας. Η φλόγα της δημιουργίας και η λατρεία με την οποία πλαισιώνεις το δημιούργημά σου είναι τεράστιος θησαυρός, που δεν μετριέται, καθόσον τίμημα δεν υπάρχει για τα πνευματικά δημιουργήματα.
Το δυσκολότερο βρίσκεται στο τέλος. Εκεί που πρέπει να διαβάσεις το έργο σου ξανά και ξανά σα να  'σαι κάποιος τρίτος..γιατί μόνο έτσι μπορείς να έχεις αντικειμενική γνώμη!!





Με νόημα οι ακακίες.




ΣΤΙΣ ΑΚΑΚΙΕΣ

Προς χάριν της κυκλοφορίας
των  ευγενών μας των ποδών
εκόψαμεν τας ακακίας
εις του Σταδίου την οδόν.


Ήσαν οι δόλιες α-κακίες
κι εθεωρούντο περιττές·
αν ήτανε κι αυτές κακίες,
δεν θα τις κόβαμε ποτές.



Ο Γεώργιος Σουρής, ο γνωστός σατιρικός ποιητής που γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου στις 2 Φεβ 1853 και πέθανε στις 26 Αυγ το 1919 στο Νέο Φάληρο, θεωρήθηκε ο "σύγχρονος Αριστοφάνης". Τα ποιήματά του ταξίδεψαν, ταξιδεύουν και θα ταξιδεύουν πάντα, αφού οι πολιτικές ενέργειες και οι ανθρώπινες συμπεριφορές ανακυκλώνονται...ανά τους αιώνες!! Βλέποντας σε άλμπουμ φωτογραφίες της παλιάς Αθήνας σκέφτηκα να μεταφέρω ένα από τα ποιήματά του!!Βέβαια και η κακία...που είναι πάντα στη ζωή μας δικαιολογεί την επικαιρότητα του λογοτεχνικού δημιουργήματος!